REKLAM ALANI · ARTICLE_TOP
Medicana Kadıköy Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Bölümü'nden Doç. Dr. Tuna Pehlivanoğlu, menopoz döneminde östrojen hormonunun azalmasının kadınlarda kemik kaybını hızlandırdığını ve buna bağlı olarak osteoporoz ile kırık riskinin yükseldiğini açıkladı. Kemik sağlığının sadece ileri yaşlarda değil, erken dönemlerden itibaren takip edilmesi gerektiğini vurgulayan Pehlivanoğlu, yaş, genetik yatkınlık, beslenme düzeni ve fiziksel aktivite seviyelerinin kemik yapısını doğrudan etkileyen unsurlar olduğunu belirtti.
Uzman, kemiklerin yaşam boyu kendini yenileyen bir yapıda olduğunu ancak yaş ilerledikçe kemik yapımı ile yıkımı arasındaki dengenin bozulabildiğini ifade etti. Osteoporozun uzun süre belirti vermeden ilerleyebildiğini vurgulayan Pehlivanoğlu, kemik yoğunluğundaki azalmanın genellikle bir kırık meydana gelene kadar fark edilmediğine dikkat çekti. Özellikle omurga, kalça ve el bileği kırıklarının bu hastalık sürecinde sık karşılaşılan komplikasyonlar olduğunu belirtti.
Osteoporozun sadece yoğunluk kaybı olmadığını, beraberinde ciddi fiziksel sorunlar getirdiğini belirten Doç. Dr. Pehlivanoğlu, omurga kırıklarının boy kısalmasına, kamburlaşmaya ve kronik sırt ağrılarına yol açabileceğini; kalça kırıklarının ise kişinin hareket kabiliyetini kısıtlayarak cerrahi müdahale gerektirebileceğini ifade etti. Boyda kısalma veya aniden başlayan sırt ağrısı gibi belirtilerin göz ardı edilmemesi gerektiğini hatırlatan uzman, erken dönemde kırık riski değerlendirmesinin önemini vurguladı.
Kemik mineral yoğunluğu ölçümünün zamanlamasının kişisel risk faktörlerine göre planlanması gerektiğini belirten Pehlivanoğlu, 65 yaş ve üzerindeki kadınlarda taramanın standart olduğunu, ancak daha genç yaşlarda da ailede kalça kırığı öyküsü, düşük vücut ağırlığı veya uzun süreli kortizon kullanımı gibi durumlarda ölçüm yapılabileceğini belirtti. Erken saptanan kemik kaybının, kırıkların önlenmesi adına kritik bir adım olduğunu ifade etti.
Sağlıklı yaşam alışkanlıklarının kemik sağlığını korumada önemli bir rol oynadığını söyleyen Doç. Dr. Pehlivanoğlu, yeterli kalsiyum ve D vitamini alımının, dengeli beslenmenin ve sigaradan uzak durmanın süreci desteklediğini belirtti. Yürüyüş, kas güçlendirme ve denge egzersizlerinin düşme riskini azaltabileceğini, ancak osteoporoz tanısı alan hastalarda yaşam tarzı değişikliklerinin tek başına yeterli olmayabileceğini, tedavinin kemik yoğunluğu ve kırık öyküsüne göre kişiselleştirilmesi gerektiğini sözlerine ekledi.
Uzman, kemiklerin yaşam boyu kendini yenileyen bir yapıda olduğunu ancak yaş ilerledikçe kemik yapımı ile yıkımı arasındaki dengenin bozulabildiğini ifade etti. Osteoporozun uzun süre belirti vermeden ilerleyebildiğini vurgulayan Pehlivanoğlu, kemik yoğunluğundaki azalmanın genellikle bir kırık meydana gelene kadar fark edilmediğine dikkat çekti. Özellikle omurga, kalça ve el bileği kırıklarının bu hastalık sürecinde sık karşılaşılan komplikasyonlar olduğunu belirtti.
Osteoporozun sadece yoğunluk kaybı olmadığını, beraberinde ciddi fiziksel sorunlar getirdiğini belirten Doç. Dr. Pehlivanoğlu, omurga kırıklarının boy kısalmasına, kamburlaşmaya ve kronik sırt ağrılarına yol açabileceğini; kalça kırıklarının ise kişinin hareket kabiliyetini kısıtlayarak cerrahi müdahale gerektirebileceğini ifade etti. Boyda kısalma veya aniden başlayan sırt ağrısı gibi belirtilerin göz ardı edilmemesi gerektiğini hatırlatan uzman, erken dönemde kırık riski değerlendirmesinin önemini vurguladı.
Kemik mineral yoğunluğu ölçümünün zamanlamasının kişisel risk faktörlerine göre planlanması gerektiğini belirten Pehlivanoğlu, 65 yaş ve üzerindeki kadınlarda taramanın standart olduğunu, ancak daha genç yaşlarda da ailede kalça kırığı öyküsü, düşük vücut ağırlığı veya uzun süreli kortizon kullanımı gibi durumlarda ölçüm yapılabileceğini belirtti. Erken saptanan kemik kaybının, kırıkların önlenmesi adına kritik bir adım olduğunu ifade etti.
Sağlıklı yaşam alışkanlıklarının kemik sağlığını korumada önemli bir rol oynadığını söyleyen Doç. Dr. Pehlivanoğlu, yeterli kalsiyum ve D vitamini alımının, dengeli beslenmenin ve sigaradan uzak durmanın süreci desteklediğini belirtti. Yürüyüş, kas güçlendirme ve denge egzersizlerinin düşme riskini azaltabileceğini, ancak osteoporoz tanısı alan hastalarda yaşam tarzı değişikliklerinin tek başına yeterli olmayabileceğini, tedavinin kemik yoğunluğu ve kırık öyküsüne göre kişiselleştirilmesi gerektiğini sözlerine ekledi.
REKLAM ALANI · ARTICLE_BOTTOM