REKLAM ALANI · ARTICLE_TOP
Özel bir güvenlik şirketinde uzun yıllar görev yapan M.K. isimli çalışan, işveren tarafından iş akdinin "03" koduyla, yani istifa gerekçesiyle sonlandırılması üzerine yargı yoluna başvurdu. Kendi isteğiyle ayrılmadığını ve haksız bir şekilde işten çıkarıldığını belirten M.K., feshin geçersizliğinin tespiti, işe iadesi ve boşta geçen süreye ilişkin haklarının ödenmesi talebiyle dava açtı.
Davalı işveren ise savunmasında, çalışanın kendi el yazısıyla yazdığı ve imzaladığı bir istifa dilekçesini mahkemeye sundu. Söz konusu dilekçede, "Çalışmış olduğunuz projenizden başka bir projede çalışmak için ayrılıyorum" ifadesinin yer aldığı belirtildi. Ancak bu dilekçenin üzerinde herhangi bir tarih bulunmaması, davanın seyri açısından belirleyici bir unsur oldu.
Yerel İş Mahkemesi, dosyayı inceledikten sonra işçinin talebini haklı bularak feshin geçersizliğine ve M.K.'nin işe iadesine karar verdi. Mahkeme, iş sözleşmesinin istifa yoluyla sona erdiğini kanıtlama yükümlülüğünün işverende olduğunu hatırlattı. İşverenin sunduğu tarihsiz dilekçenin, gerçek bir istifa iradesini yansıtmadığına hükmedildi.
İşveren vekilinin kararı istinafa taşıması üzerine dosya, Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından yeniden değerlendirildi. Daire, yerel mahkemenin kararını yerinde bularak onadı. Kararda, tarih içermeyen bir belgenin, işçinin işten ayrılma iradesini kesin olarak ortaya koymadığı vurgulandı.
Mahkeme, işverenin iş sözleşmesinin istifayla sona erdiğini ispat edemediği sonucuna vardı. Bu doğrultuda, işten çıkarmanın geçerli veya haklı bir nedene dayanmadığına karar verildi.
Sonuç olarak mahkeme, işçinin kıdemi ve fesih nedenlerini göz önünde bulundurarak işe başlatmama tazminatını 4 aylık brüt ücret tutarı olan 57 bin 240 lira olarak belirledi. Ayrıca, boşta geçen süreler için de ödeme yapılmasına hükmedildi.
Davalı işveren ise savunmasında, çalışanın kendi el yazısıyla yazdığı ve imzaladığı bir istifa dilekçesini mahkemeye sundu. Söz konusu dilekçede, "Çalışmış olduğunuz projenizden başka bir projede çalışmak için ayrılıyorum" ifadesinin yer aldığı belirtildi. Ancak bu dilekçenin üzerinde herhangi bir tarih bulunmaması, davanın seyri açısından belirleyici bir unsur oldu.
Yerel İş Mahkemesi, dosyayı inceledikten sonra işçinin talebini haklı bularak feshin geçersizliğine ve M.K.'nin işe iadesine karar verdi. Mahkeme, iş sözleşmesinin istifa yoluyla sona erdiğini kanıtlama yükümlülüğünün işverende olduğunu hatırlattı. İşverenin sunduğu tarihsiz dilekçenin, gerçek bir istifa iradesini yansıtmadığına hükmedildi.
İşveren vekilinin kararı istinafa taşıması üzerine dosya, Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından yeniden değerlendirildi. Daire, yerel mahkemenin kararını yerinde bularak onadı. Kararda, tarih içermeyen bir belgenin, işçinin işten ayrılma iradesini kesin olarak ortaya koymadığı vurgulandı.
Mahkeme, işverenin iş sözleşmesinin istifayla sona erdiğini ispat edemediği sonucuna vardı. Bu doğrultuda, işten çıkarmanın geçerli veya haklı bir nedene dayanmadığına karar verildi.
Sonuç olarak mahkeme, işçinin kıdemi ve fesih nedenlerini göz önünde bulundurarak işe başlatmama tazminatını 4 aylık brüt ücret tutarı olan 57 bin 240 lira olarak belirledi. Ayrıca, boşta geçen süreler için de ödeme yapılmasına hükmedildi.
REKLAM ALANI · ARTICLE_BOTTOM